De Surpriseshow
Nazanin Taheri
Over opgroeien in het AZC, verloren dromen en de kracht van gezien worden
De Surpriseshow vertelt het indringende verhaal van een kind dat opgroeit tussen onzekerheid en hoop. Het is de eerste solovoorstelling van Nazanin Taheri (Iran, 1987). Zij vluchtte als kind naar Nederland en groeide op in AZC Kollum.
Het stuk raakt aan het diepe verlangen naar verandering, de impact van wachten en de confrontatie met een harde werkelijkheid, waarbij fantasie en werkelijkheid met elkaar botsen. Een persoonlijk én universeel verhaal over de zoektocht naar een toekomst in een onzekere wereld.
Een uitnodiging van Henny Huisman
In 1994 vluchtte Nazanin als jong meisje uit Iran naar Nederland en belandde in AZC Kollum. Haar grootste droom? Meedoen aan De Surpriseshow. Elke dag oefende ze haar playback-kunsten voor de spiegel, ervan overtuigd dat Henny Huisman zou bellen. Op het AZC sloot ze vriendschap met Maya Bradarić en werd ze bespuugd na de moord op Marianne Vaatstra. Ze wachtte op zekerheid, op papieren en op een uitnodiging.
Jaren later staat Nazanin Taheri zelf op het podium, met een acteursdiploma, een bloeiende carrière op tv en in het theater, en eindelijk een stap dichter bij Henny Huisman.
Wat doet eindeloos wachten met een kind?
Een persoonlijke, rauwe, ontroerende én hilarische solovoorstelling. Over dromen die jarenlang ingepakt bleven, vol jeugdherinneringen over opbloeiende vriendschappen in de wachtkamers van een systeem dat doorverwees maar nooit antwoordde. Over de vraag wat eindeloos wachten doet met een kind? En over hoe theater soms de enige plek is waar het meisje dat alles zag nu eindelijk wordt gezien.
